Cedyńskie spotkania z historią 24 – 26 czerwca 2016r.

Reguła bitewna

Dbając o najwyższy poziom bezpieczeństwa oraz zgodności historycznej wśród rekonstruktorów epoki wczesnego średniowiecza i okresu bitwy pod Cedynią – 24 czerwca 972 roku, organizator wprowadza szczegółowe wytyczne dotyczące bezpieczeństwa, używanych strojów i wyposażenia bojowego. Jednym z warunków uczestnictwa w imprezie jest przestrzeganie poniższych wymagań.

Reguła bitewna obowiązuje wszystkich walczących biorących udział w bitwach, manewrach leśnych, potyczkach o bramę grodową a także w turnieju bojowym.

  1. UZBROJENIE OFENSYWNE:

Broń dopuszczona do walki to:

miecze, szable, noże bojowe, włócznie jedno i dwuręczne* oraz topory jedno i dwuręczne**. Przedmioty te powinny posiadać:

–           odpowiednie datowanie (wczesne Średniowiecze),

–           tępą powierzchnię,

–           ostrze pozbawione zadziorów.

Szable mogą być używane jedynie w połączeniu z pasującą do nich resztą uzbrojenia. Zestawy szabla + hełm typu Giermundbu nie będą tolerowane.

Oszczepy oraz łuki będą brać udział jedynie w inscenizacji bitwy pod Cedynią. Ich używanie w innych potyczkach jest zabronione!

* każdy walczący włócznią będzie zobowiązany przed bitwą zademonstrować przed sędziami, iż potrafi się nią właściwie posługiwać

** długość toporzyska nie może przekraczać wysokości posługującego się nim walczącego

  1. UZBROJENIE OCHRONNE:

Składa się na nie:

–           hełm,

–           przeszywanica,*

–           kolczuga,*

–           lamelka metalowa*

–           tarcza,

–           osłony rąk (rękawice podszyte skórą bądź rękawice kolcze),

–           osłony stawów kolanowych oraz łokciowych (np. ochraniacze sportowe ukryte pod odzieniem).**

Każdy walczący, bezwarunkowo, musi posiadać osłonę głowy w postaci hełmu, który ma:

–           odpowiednie do wydarzenia datowanie

–           osłonę karku w postaci: pikowanej czapki, kołnierza kolczego.

–           dopuszczamy hełmy:

–           Giermundbu i niezbyt odbiegające od oryginału wariacje

–           Wszelakie hełmy stożkowe i żebrowe z nosalem (tzw. normany)

–           Szłomy wielkopolskie

Każdy wojownik walczący bronią jednoręczną powinien posiadać tarczę. Tarcze powinny być:

–           odpowiednio datowane (wczesne Średniowiecze),

–           wykonane z desek bądź sklejki, koniecznie zamaskowanej z obu stron  farbą, skórą lub tkaniną – pozbawione ostrych krawędzi (m. in. zadziory okucia rantu).

–           estetyczne i w poprawnym stanie technicznym.

Mocowanie imaczy i umb przy pomocy śrub jest niedopuszczalne.

Udział w bitwie oraz potyczkach w niekompletnym uzbrojeniu odbywa się na własną odpowiedzialność każdego uczestnika.

* przynajmniej jedno z wymienionych, ** nieobowiązkowe)

  1. ZASADY WALKI:

PUNKTOWANE są ciosy w:

–           korpus,

–           ramiona,- powyżej kolan, – głowę.

NIE PUNKTOWANE są ciosy w:

–           poniżej kolan,

–           kolana,

–           przedramiona,- łokcie.

Trafienie bronią w punktowane miejsca na ciele wojownika powoduje jego „śmierć”. Jeśli wojownik nie poczuje uderzenia to należy je powtórzyć ze zdwojoną siłą. Wszyscy „nieśmiertelni” będą zdyskwalifikowani!

ZABRONIONE jest:

–           zadawanie jakichkolwiek sztychów,

–           uderzanie rantem tarczy w twarz oraz szyję,

–           spychanie walczących z murów, skarp i górek,

–           zadawanie ciosów obuchem topora (ciosy takie nie są punktowane).

–           celowe zadawanie ciosów na szyję lub twarz przeciwnika oraz strefy niepunktowane

DOZWOLONE są:

–           pchnięcia tarczą,

–           przechwytywanie tarczy i broni,

–           kopnięcia oraz uderzenia dłońmi (walka wręcz).

Wszystkie grupy i osoby zgłaszające swój udział w wydarzeniu winny się do powyższej reguły bitewnej zastosować. Będzie to egzekwowane i osoby niespełniające wymogów, nie zostaną dopuszczone do udziału w bitwie i turniejach bojowych.

Przed potyczkami odbędzie się weryfikacja uzbrojenia pod względem bezpieczeństwa oraz historyczności. Sprzęt nie spełniający wymogów może zostać wymieniony lub poprawiony (np. zeszlifowanie zadziorów) i poddany ponownej weryfikacji.

Decyzje sędziów są niepodważalne, przy czym dopuszcza się merytoryczną dyskusję popartą dowodami w przypadku wątpliwości co do historyczności używanego sprzętu.

W trosce o bezpieczeństwo walczących sędziowie zastrzegają sobie prawo do natychmiastowego przerwania nieprzepisowej walki.

Należy bezwzględnie podporządkować się decyzjom sędziów.

Wszelakie niejasności, kwestie sporne oraz wątpliwości co do interpretacji regulaminu należy zgłaszać sędziom przed bitwą i turniejem bojowym.